Քանսաս, ծննդավայրս, լեցուն էր... պարապութեամբ: Նովա Սքոթիա ինծի սորվեցուց թէ ամարանոց ունենալը օգուտ չունի եթէ ձմեռ տանուտէրն է: Աշխարհը բնաւ չհաւատաց որ Քալամազու գոյութիւն ունի, եւ հետեւաբար Քալամազուին զաւակները կարեւորութիւն չեն տար աշխարհին: Հայաստան ոտքս կտրեց, բայց յետոյ հաշտուեցանք: Հալէպ անուշ ջուր քեզի կը հրամցնէ, բայց անորոշ բան մը քեզմէ կը պահանջէ: Գիրքերս հազարաւոր ձայներով կը խօսին. միասին, այդ ձայներուն փսփսուքը առագաստ լեցնող հողմին կը նմանի, յաջորդ տեղը հասնելէ առաջ:
I just decided not to comment on your blog.
ReplyDelete